Home Sweet Home

Fark ettiniz mi bilmem. 2 gündür yokum buralarda. Bi arayıp soranınız yok ulan. İnsan bi sorar bu adam nerde, bu adama noldu diye. Ama nerdeee..
-Burda yalnızız hafız.
-Çok doğru dedin be!

Dün Notre Dame'ın Kamburu bale gösterisine gittim. İlk defa bir bale temsiline gittim. Temsilden bahsetmeden önce şunu söyliyeyim opera sahnesi mükemmel. Orda bildiğin kendini bir şey sanıyorsun. Kıç kalkıyor yani hafiften. Vestiyere ceketimi verdim, sanırsın ki uzaya giden ilk astronotum.(o derece.) Öğrencilik bitmeden, bütün öğrenci indirimli şeyleri kullanmaya karar verdim. Zamanım oldukça tiyatro, opera, ne olursa işte, hepsine gidicem. 6 liraya cidden çok para değil, çok keyif aldım. Sadece oyundan değil, orda olmak da büyük bir keyif.

Oyundan bahsedeyim biraz. Şimdi ilk kez baleye gitmiş biri olarak konuşuyorum. Bi boktan çaktığım yok yani. Dediklerimi ciddiye almayın. Oyun orkestrası süperdi. Harikaydı müzikler. Sonra dekorlar olağanüstüydü-hayatımda ilk defa "olağanüstü" dedim-. Oyunu beğendim biraz değiştirmişler sonunu ama güzeldi. Gel gelelim bu baletlere. Adamlara saygım var ne hareketler yapıyorlar, tebrik ederim. Ama abi adamlar tayt da değil, bildiğin külotlu çorap giymişler, üstüne üstlük altlarında iç çamaşırı yok. Ben hayatımda bu kadar erkek kıçı görmedim.
-Allah göstermesin.
-Amen.
Oturdun adamların kıçlarına mı baktın diceksin. Haklısın da çok göz alıyolardı be hafız. Gluteus maximus tüm detaylarıyla belliydi yani. Neyse ki ön taraflarına bir şeyler koymuşlardı da kabuslar görmedik.

Bu sınav arası çok iyi geldi. Benimki de gelmişti. Görüştük. Eğlendik. Güzeldi. Şimdi kalkıp tekrar ders çalışmaya hiç hazır değilim. Hem de hiç.