Üşüyoruz Reyiz

Arkadaş sen öğrencisin, blog yazmak senin neyine. Aslında bazen yazasım geliyo ama gel gör ki üşeniyorum yada başka şeylerle uğraşıyorum. Yazmak zaten meslek hafız. Her önüne klavye alan yazamıyo işte. Ayaklı kanıtıyım. Anca ders çalış. Neyse ki görünenden daha iyi geldi sınav sonuçları. Yada büt geldi diye gözüme öyle görünüyorlar, bilemedim.

Ankara çok soğuk. Dışarı çıkılcak gibi değil. Evde de ders çalış çalış, sıkılıyo insan tabi. Ama üşengeçlik mizacımda var. Ne yaptım ne ettim değiştiremedim. Otur, ye, yat felsefesini benimsemişim bi kere. Ne ara yaptıysam onu. Yorgana sarılır halde yazıyorum bunları. Evin soğukluğundan değil tabi. Biraz hastalıktan, biraz da hüsnü kuruntu. Her neyse ben Cerrahiye devam edeyim en iyisi. 3 gün boyunca boş gözlerle okumakta bişey kazandırır umudundayım. Artık eskisi gibi ders çalışamıyorum. Öğrencilik geçti bizden. Yaşlandık be hafız!

Keep the distance!

Kırık

Kırık acıtır. İşte bunun oluşumu vardır. Kırık hematomu, kallus gelişimi cart curt. Bilgimi paylaşmaya pek gönüllü değilim ama kırık iyileşmesine gelicez biz direk. Yalandır. İyileşmez kırık. Gelen kemik eskisini tutmaz diyerek arabeske bağlayalım madem. Amma sama bi yazı oldu bu yahu. Erken kalktım sıkıldım da tabi. Ortaya çıkan manzara belli. Neyse daha çok batmadan ortaya süslü bi meyve koyup konuyu kapatalım.