Zihin Çorbası.

Düşünmek bile zor geliyor bu havada. O kadar karanlık ki, kendi düşüncelerine bile ulaşamıyorsun. Bu gibi havalarda zihnini kapatmalı. Yorulmasın boşuna. O da bir insan(parçası). Ctrl+Alt+Delete'i olsa keşke. Bazen kitlendiği de oluyo çünkü. Yoksa bu bir tek bana mı oluyor? Zihinsiz miyim ben?(şerefsiz gibi oldu)

Neyse dışarı çıkma niyetindeyim. Madem zihnim çalışmıyor, bari ayaklarım çalışsın az. Dilan'la buluşuruz belki. O zihnimi tazelemeyi iyi biliyor. Onunla konuştuğumuzda düşünme gereği duymadığımdan(süzmeden, tartmadan, dürüst olurum ona) zihnim de dinlenebilir.

-Hay arkadaş zihin kusucam yakında amma zihin dedin.
-Harbi ha. Hayatımda ilk defa oluyor bu. Affeyle..
-Tamam tamam. Yeter ki bida deme.

Neyse  konuyu dağıtmayı başardık sonunda. O zaman ben kaçayım. Dilan'la görüşelim. Hem bi bira içesim de var. Var mı benden bir isteği, dileği, arzusu, faztazisi olan?
-...
Yok yani. Siz kaybedersiniz.