Alnımdan aşağı doğru inen ter zerresini farkettirmeden sildim. Blöfümü görmüştü. Ortada tüm mal varlığım ve evim duruyordu. Karıma 2 hafta önce arabamı kumarda kaybettiğimde bu son diye söz vermiştim. Ama o arabayı seviyordum ve geri almak istiyordum ve bu nedenle bugün yine buradayım.
Oyunda bir tek Kemal'le ikimiz kalmıştık.
"Paran benim arttırdığım paraya denk gelmiyor farkındasın değil mi Ali? Ortaya koyacak başka bir şeyin yok mu?"dedi Kemal. "Belkide benden biraz borç almalısın." diye ekledi ardından.
"Gerek yok." dedim soğukkanlılıkla."Ben senin kadar zalim değilim Kemal. Elinde 3 5 bir şey kalsın diye uğraşıyorum ama üzülme herşeyini kaybedersen taksi paranı veririm."
Direk gözlerinin içine bakıyordum. Sonumun geldiği o kadar ortadaydı ki. Gözlerindeki ışıkta yakmıştı adeta beni. Sakince elimi masada duran viski bardağına götürdüm. Belki de bu içeceğim son viskiydi. Gülümsedim ve usulca bugünün bitmesini bekledim..
