Buarada kaldırmaya üşeniyorum ama yan taraftaki kitabı bitireli asırlar oldu nerdeyse. O bu blogun emekçi simgesi olsun o zaman demiyelim. Öğrenci adamız sonuçta ne emeğimiz var ki. Gerek yok böyle boş gösterilere. Damlaya bugünü bize hediye ettiği için teşekkür ediyorum. Şaka maka onunla da konuşamıyoruz ev arkadaşı deniz anası (Duygu) yüzünden özlemişim aslında eski geyiklerimizi. Neyse Duygu sanki çok umrumdaymış gibi yazıp durmuşum ona yazdığım satıra yazık diyorum ve ömrümün geri kalanında onunla karşılaşmamayı diliyorum. Hayat onsuz çok daha güzel inanın bana!
Pasaport işlemlerini geçiktirip duruyoruz ama bu gidişle sınav zamanına sıkıştırıcaz işlemleri, olan yine bize olacak. Güzelim vize notlarım etkilenmesin de başkada bişey istemem.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Yap abi,yorum yap yani. Seni de dinleyelim, sen de konuş. Hem ne demişler insanlar konuşa konuşa..