Arkadaşlık

Yapmacık arkadaşlıklar bitmeye mahkumdur. Hatta onlar daha hiç başlamamış olanlardandır. Arkadaş dediğin "insan" bencil olmamalı. Hep yardımına koşsun demiyorum tabi. Ama çıkarsızca yapmalı bazı şeyleri, düşünmeden. Bu zamanda arkadaş bulmak zor değil aslında. Ama nedense parmaklarını geçmeyecek kadar sayıda olur herkeste. Bazen kopar birkaç tanesi elinden, hissetmezsin. Bazen de arkadaş acısı öldürür. Hep kendini düşünen bir arkadaşın(!) varsa eğer, yapmacık olma. Ben oldum. Çok oldum hem de. N'olcak dedim, pek düşünmedim üstünde. Sonra anladım ki beni de kendisi gibi yapmış. Onunla olan anılarımızda hep çıkar ilişkisi olmuş. Dönüp geçmişe baktığında fark ediyorsun tabi. Ama kötü bir şey bu. Yapmamak lazım. Artık yapmıyorum. Ne kadar eğlensek de beraber. Hayat sırf eğlenceden ibaret değil sonuçta.

İnsanlarla olunca zor oluyor bu arkadaşlık işte. Bu yüzden hayvanları daha çok seviyorum. Onlarında herşeyi yemek için diyenler var. Düşünemeyen canlılardan ne bekliyorsun ki? Gerçi düşünmedikleri de muallakta olan bir şey ama onların duyguları gerçek. Onlarla daha mutlu oluyorsun. Onlar dediğimde kedisinden, köpeğine, hatta ineğine kadar.