"Hatalıydım, Aramadınız!"

Her halde şimdiye kadar etkilendiğim en derin anlamlı söz bu olsa gerek. O kadar basit bir mantıkla o kadar güzel anlatıyor ki herşeyi. Aslında altına hiç bişey yazmamam gerekirdi. Bu aralar hayatımda bi takım değişimler üzerinde yoğunlaştım. Güzel şeyler oluyor-henüz tam rayına oturmasa da- olacak desek daha doğru olur. Hatalı olmak istemediğimden belki de. Hata yapmayı lüks olarak gördüğümden de olabilir. 

Benim düşünceme göre hatayı yapan her zaman haksız olmayabiliyor. O kişiyi etkileyen-etkilemeyen- bir takım olaylar zincirinin daha çok sorumlu olduğunu düşünenlerdenim. Rahatsız olduğun şeyi dile getirmezsen o şeyin nasıl bitmesini beklersin ki?